โดย …ภญ.สุภาวดี เปล่งชัย (รพ.เสละภูมิ) ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร นับวันยิ่งมีผู้ประกอบการได้คิดค้นออกมาในรูปแบบต่างๆมากขึ้น เราในฐานะที่เป็นเภสัชกรเอง ยังไม่รู้จัก และติดตามได้ทันเลย เมื่อซักเกือบ 2 ปีที่ผ่านมา ได้รู้จักคลอโรฟิลด์ในรูปแบบอาหารเสริม เพราะบรรดาสาวๆในโรงพยาบาล พากันนำมาผสมน้ำดื่ม เพื่อให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งและเป็นการลดน้ำหนัก แต่ละวันต้องเห็นพวกเธอพกน้ำเขียวกันคนละ 1 ขวด ยังมีการคุยเล่นๆในห้องยาว่า สงสัยจะพากันสังเคราะห์แสงเองได้ละมั๊ง เดี๋ยวกินกันไปเขาก็คงงอกออกมา 5555 ในตอนนั้นยังไม่ได้กังวลถึงการแพร่หลายของคลอโรฟิลด์มากนักด้วยคิดว่าคนซื้อกินคงพากันอยากผิวพรรณดี เปล่งปลั่งกัน ถึงแม้จะได้ยินว่า มีเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลซึ่งเป็นตัวแทนจำหน่ายไปขายยังหมู่บ้าน แล้วมีคนแห่มาซื้อกันเยอะ เห็นเค้าว่าขายดียิ่งกว่าขายผักซะอีก แต่แล้วความคิดที่ว่า ไอ้น้ำเขียวๆ ไม่น่ามีปัญหาก็ต้องเปลี่ยนไป เมื่อได้พบผู้ป่วยจากการเยี่ยมบ้าน คุณยายอายุ 67 ปี เป็นเบาหวานมานาน เจอคุณยายครั้งแรกเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2553 คุณยายมียารับประทานแค่ 3 รายการ คือ Metformin 1 x 3 Gliben 2 x 2 และ ASA [...]
ประวัติเอกสารสำหรับ มีนาคม, 2011
อานุภาพของน้ำเขียว
Posted in เรื่องเล่า ชุมชน, เรื่องเล่า เทคนิคการดูแลผู้ป่วย on มีนาคม 2, 2011 | 4 Comments »
เรื่องเล่าประสบการณ์การใช้ยาแบบขำ ๆ (ที่ฮาแทบไม่ออก) ประสาชาวบ้าน
Posted in เรื่องเล่าจาก ห้องยา on มีนาคม 1, 2011 | Leave a Comment »
โดย …. ภก.สุฟยาน ลาเต๊ะ เภสัชกรชำนาญการ รพ.ยะหริ่ง ปัตตานี www.pharmyaring.com/sufyanla เชื่อแน่เหลือเกินว่า ผู้ที่คลุกคลีอยู่กับการให้คำปรึกษาแนะนำการใช้ยา ต้องเคยพบประสบการณ์การใช้ยาแบบขำ ๆ แปลก ๆ ที่ฮาแทบไม่ออกหลายเหตุการณ์ การนำเรื่องราวเหล่านี้มาแบ่งปัน มิได้มีวัตถุประสงค์อื่นใดนอกจากความเข้าใจบริบทชุมชน และคงเป็นการบ้านที่ท้าทายแก่ผู้มีหน้าที่ส่งมอบยาว่าจะมีกลเม็ดอย่างไรเพื่อให้ยาที่ผู้ใช้บริการระดับรากหญ้าได้รับประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุดจากการใช้ยา รวมทั้งได้รับผลด้านการรักษาตามที่พึงประสงค์ หลายเรื่องราวเป็นเรื่องที่พบเจอกับตัวผู้เขียนเอง แต่อีกหลายเรื่องราวที่ได้รับฟังจากเพื่อนร่วมวิชาชีพ มองในมุมมองอีกด้านหนึ่ง เรื่องการใช้ยา แม้จะดูเหมือนไม่มีอะไร แต่เอาเข้าจริง ปัญหาตั้งแต่ระดับเล็ก ๆ ไปจนถึงใหญ่โตมักพบเจอเสมอ ช่องว่างระหว่างการรับรู้ของชาวบ้านกับองค์ความรู้ของผู้ให้บริการอาจมีระยะทางกว้างและยาวไกล หากผู้ให้บริการไม่ตระหนักและมักคิดสรุปภาพรวมไปเองโดยไม่สนใจความเป็นปัจเจกของผู้ใช้บริการแต่ละราย รวมทั้งไม่เข้าใจบริบททางสังคมและวิถีการดำรงชีวิตที่ล้วนเป็นปัจเจก อาจทำให้ช่องว่างดังกล่าวยิ่งห่างกันมากขึ้น หาจุดบรรจบยาก เปาะจิ (คุณตา) แก่ ๆ ท่านหนึ่งมารับยาตามการนัดรักษาของแพทย์ ด้วยอาการริดสีดวงทวารยังไม่หายดี แพทย์จึงสั่งเพิ่มยาริดสีดวงทวารชนิดเหน็บทวารหนักให้ ระหว่างการจ่ายยา เปาะจิเห็นยาเหน็บอยู่ในซองก็รีบออกปากชื่นชมยานี้ทันทีว่า “ยานี้ดีจริง ๆ กินไปแล้วรู้สึกอาการปวดเบ่งตอนถ่ายค่อยยังชั่ว นี่เปาะจิกินทุกวันเลย กินวันละเม็ดก่อนนอน” เหตุการณ์เช่นนี้มักเจอกับผู้ป่วยสูงอายุ โดยเฉพาะผู้ป่วยที่ไม่ค่อยมีลูกหลานคอยดูแล เช่นเดียวกับผู้ป่วยคลินิกโรคหืดแห่งหนึ่ง ขณะที่ให้สาธิตวิธีการพ่นยา เพราะเคยได้รับมาแล้วก่อนเข้ารับคำปรึกษาการใช้ยา กลับพบว่ากดยาพ่นเข้ารูจมูกแล้วสูดผ่านจมูกเข้าไป ผู้ป่วยจึงบ่นว่ายาที่ให้ไปไม่ค่อยดีเลย [...]
