โดย…ไก่ 3 T โรงพยาบาลกันทรารมย์ ชายวัยกลางคนรูปร่างผอมโซ หนังติดกระดูก ลมหายใจรวยริน นอนอยู่บนเปลนอนสแตนเลส เจ้าหน้าที่เปลบอกดิฉันว่า แพทย์สั่งคนไข้มาเจาะเลือดครับ ขณะพูดเขาก็ยื่นบัตรประจำตัวสีน้ำเงินของผู้ป่วยให้ดิฉัน เมื่อเปิดดูข้อมูลในประวัติพบว่า แพทย์สั่งเจาะเลือดหาเชื้อ HIV แล้วจะคุยกันรู้เรื่องหรือเปล่า ดิฉันจึงให้เจ้าหน้าที่เปลเข็นผู้ป่วยไปหาที่เหมาะสมเพื่อคุยกัน เพราะเขาคงไม่สามารถเข้ามาในห้องให้คำปรึกษาได้ เช้าวันอังคารที่อากาศสดใส เจ้าหน้าที่เปลพาชายคนเดิมใส่รถเข็นนั่งมาหาดิฉัน หลังจากที่เขานอนโรงพยาบาล 5 วัน และเตรียมตัวกลับบ้าน วันนี้เราได้พูดคุยกันหลายอย่าง รวมทั้งการแจ้งข่าวการตรวจผลเลือด เขาบอกว่าพอทราบว่าตัวเองติดเชื้อรู้สึกตกใจ หมดหวังเนื่องจากเขาเป็นหลักในการดูแลครอบครัว ภรรยาและลูกอีก 2 คน วัย 7 ปีและ 5 ปี ใครจะดูแลภรรยา อาชีพเกษตรกรรม เขาเองพอถึงหน้าทำนาก็กลับมาทำนา พอหมดหน้านาก็ไปทำงานที่กทม. ดิฉันได้พูดคุยกับเขาแนะนำคลินิกต้านไวรัส เข้ากลุ่มและให้พูดคุยกับแกนนำ ในวันนั้นได้พูดคุยกันหลายเรื่องรวมทั้งส่งพบแพทย์เพื่อเริ่มต้นยาไวรัส 6 เดือนต่อมา มีชายคนหนึ่งสวมกางเกงยีนส์ เสื้อยืดสีน้ำเงินเข้ม เดินยิ้มหน้าตาสดใส ยกมือไหว้ดิฉัน คุณหมอครับวันนี้ผมมารับยาและจะเดินทางไปทำงานกทม. ตอนนี้ผมแข็งแรง เพราะผมได้แรงบันดาลใจจากเพื่อนผู้ติดเชื้อที่เข้ากลุ่มและคำแนะนำการรับประทานยาจากคุณหมอ จากเภสัช แลเพื่อนผู้ติดเชื้อ ผมดีใจที่ครอบครัวเข้าใจผม ตอนนี้ผมไม่ตายแล้วครับ [...]
ประวัติเอกสารจากหมวดหมู่ ‘เรื่องเล่าจากโรงพยาบาลกันทรารมย์’
ชีวิตใหม่ในร่างเดิม
Posted in เรื่องเล่า เทคนิคการดูแลผู้ป่วย, เรื่องเล่าจากโรงพยาบาลกันทรารมย์ on ตุลาคม 21, 2010 | Leave a Comment »
