ภาพยาอันตราย ห้าม จำหน่ายในร้านชำ

โดย ภญ. สุภาวดี  เปล่งชัย รพ.เสลภูมิ จ.ร้อยเอ็ด น้องติ๊ก ได้ส่งภาพนี้มาให้ฝากให้เผยแพร่เพื่อเป็นความรู้กับเพื่อน ๆ ด้วย ซึ่งกว่าจะได้ภาพนี้ออกมาน้องฝากบอกว่า ได้ผ่านการกลั่นกรอง ตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศมากมายแล้ว เลยคิดว่าน่าจะได้ใช้ประโยชน์กันอย่างกว้างขวาง  หากใครต้องการไฟล์ต้นฉบับ ก็แจ้งมาก็ได้ค่ะมดได้ส่งเมล์ให้ เผื่อนำไปทำสื่ออย่างอื่นได้อีก ต้องขอบคุณแผนงาน คคส.ไว้ด้วย เราก็ช่วยกันเป็นสื่อในการเผยแพร่ไปอีกทีค่ะ

Read Full Post »

ขอคืนพื้นที่

โดย…ภก.ภูริทัต ทองเพ็ชร (โรงพยาบาลโคกเจริญ  จ.ลพบุรี) บ้านลำโป่งเพชร  ตำบลหนองมะค่า  อำเภอโคกเจริญ  จังหวัดลพบุรี  เป็นชุมชนเล็กๆ  ตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอประมาณ 30 ก.ม.  ชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรม  รับจ้างทำไร่เป็นหลัก  การคมนาคมไม่ค่อยสะดวก  เป็นเขตรอยต่อระหว่างอำเภอไพสาลี  จังหวัดนครสวรรค์ กับ อำเภอวิเชียรบุรี  จังหวัดเพชรบูรณ์  ซึ่งเป็นเส้นทางลำเลียงยาชุด  ยาสเตียรอยด์  เข้าสู่โคกเจริญอย่างแพร่หลาย การพัฒนาระบบยาชุมชน  จึงเป็นอีกภารกิจหนึ่งที่เภสัชกรต้องรีบพัฒนา  และหาแนวทางในการแก้ไขปัญหาที่เป็นรูปธรรม  สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง  เพื่อให้ผู้บริโภคเกิดความปลอดภัยเมื่อใช้ยาจากแหล่งกระจายยาต่างๆ ในชุมชน  ยิ่งนานวัน  การกระจายยาสู่ชุมชนก็ยิ่งมีรูปแบบต่างๆ  หลากหลายมากยิ่งขึ้น เช่น จากรถส่งสินค้าอุปโภคบริโภค  จากรถขายกับข้าว  จากการแสดงต่างๆ ที่มีการขายยาแอบแฝง   ทำให้การเฝ้าระวังปัญหาการขายยาชุด  ยาปลอม  ยาสเตียรอยด์  ทำได้ยากยิ่งขึ้น  จำเป็นที่จะต้องสร้างแขนขาให้กับเภสัชกร  ในการเฝ้าระวังการใช้ยาที่ไม่เหมาะสมในชุมชน 3 เดือนที่ผ่านมา (เมษายน-มิถุนายน 2553)  มีการรวบรวมภาคีเครือข่ายในอำเภอโคกเจริญ  เพื่อสร้างการมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหายาชุด  ยาสเตียรอยด์  ยาปลอม  ดังนี้ 1.  ผู้ใหญ่บ้าน  อบต. [...]

Read Full Post »

Cosmetic Safety Community Safety

โดย… ภก.กาญจนพงศ์  เพ็ญทนงดี จากสถานการณ์การทำงานของเครือข่ายเครื่องสำอางที่ไม่ปลอดภัย ที่มีส่วนผสมของสารห้ามใช้ จนเกิดเป็นข่าวในสื่อหลายแขนง นำสู่นโยบาย จัดการเรื่องนี้ ของกระทรวงสาธารณะสุข อ.คำเขื่อนแก้ว ได้เป็นหนึ่งในพื้นที่นำร่องของโครงการ “เครือข่ายเครื่องสำอางปลอดภัย ลดการใช้ยาเสตียรอยด์” จากสภาพปัญหาของพื้นที่ ในอำเภอจะมีตลาดนัด ทุกวันศุกร์ และมีการจำหน่ายเครื่องสำอางตามร้านเสริมสวย โดยทั่วไปและกลุ่มวัยรุ่น วัยทำงาน ที่สนใจผลิตภัณฑ์ ในกลุ่มหน้าขาวมากขึ้น  ทางคปสอ.คำเขื่อนแก้ว ได้ตระหนักถึงปัญหาในเรื่องนี้ จึงได้จัดทำโครงการและวางแผนร่วมกับชุมชน โดยอาศัยแนวคิด “ลดปัญหา สร้างภาคี มีความรู้ นำผลสู่ประชาชน” ซึ่งมีส่วนร่วมของหลายภาคส่วนตั้งแต่ ปกครอง ตำรวจ การศึกษา ชุมชน ท้องถิ่น อาสาสมัครต่าง ๆ ร่วมกันดำเนินกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง โดยดำเนินการเป็นเวลา 3 เดือน มีกิจกรรมหลากหลาย เช่น cosmetic mobile  อย.น้อย inspector จากโครงการเหล่านี้พบว่าประชาชนเข้าถึงข้อมูลมากขึ้นถึง 2 เท่า (66%) ปัญหาการจำหน่ายลดลงจนหมดสิ้น  ( 0% ) [...]

Read Full Post »

เรื่องเล่า…งานคุ้มครองผู้บริโภคในโรงพยาบาลชุมชน 30 เตียง

โดย…ภญ. มนชญา  วงทาแต้ม (โรงพยาบาลน้ำเกลี้ยง จ.ศรีสะเกษ) ที่ผ่านมาตั้งแต่ปี 2547 การทำงานคุ้มครองผู้บริโภคในโรงพยาบาลได้ถูกปล่อยละเลยผลการติดตามการทำงานที่ต่อเนื่อง ต่อมาเมื่อมีนโยบายการจัดลำดับอำเภอ(Ranking) ของนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัด ทำให้งานคุ้มครองผู้บริโภคลงสู่ผู้ปฏิบัติค่อนข้างมาก  โดยเฉพาะเภสัชกรในโรงพยาบาลชุมชน ซึ่งจากที่มีภาระงานประจำกับงานบริการผู้ป่วยนอก ผู้ป่วยใน และยังมีงานบริหารเวชภัณฑ์ งานออก PCU  งานวิชาการ งานพัฒนาคุณภาพ เป็นต้น แล้วยังรับภาระงานด้านนโยบายที่เป็นงานคุ้มครองผู้บริโภคมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงแม้จะมีปัญหาในเรื่องอัตรากำลังที่มีจำกัดแล้ว ยังต้องรับภาระกรทำงานด้านคุ้มครองด้วย ทำให้บางครั้งผู้รับผิดชอบงานก็รู้สึกเหนื่อยและท้อแท้เหมือนกัน ซึ่งบางครั้งไม่ได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงานรวมทั้งผู้บังคับบัญชาเบื้องต้น แต่ด้วยความตั้งใจทำงาน รับผิดชอบหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ว่ามุ่งมั่นตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด พร้อมต่อสู้กับปัญหา อุปสรรคต่าง ๆ จนทำให้ผลการดำเนินงานดีขึ้นเรื่อย ๆ ยกตัวอย่างเช่น ร้านค้าขายของชำ ได้รับการอบรมให้ความรู้และนำไปปฏิบัติจนพบว่าปัจจุบัน การเติมบุหรี่ แอลกอฮอล์ถูกต้อง ทราบการปฏิบัติตามกฎหมาย มีการจำหน่ายยาอันตราย และเครื่องสำอางที่ผิดกฎหมายน้อยลง บทเรียนที่ได้รับ คือถ้าแม้การทำงานไม่ราบรื่น ไม่ได้รับความร่วมมือทั้งจากเจ้าหน้าที่ด้วยกันเองและผู้ประกอบการ ถ้าเรามีความพยายามก็จะสามารถทำงานและแก้ไขปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ ได้อย่างแน่นอน ถึงแม้ว่าวันนี้เรายังไม่สามารถแก้ไขปัญหาด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพให้หมดไปเป็นศูนย์ได้นั้น แต่เราก็สามารถทำให้ดีขึ้นได้ไม่มากก็น้อย ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของแต่ละคน

Read Full Post »

“ความสำเร็จเล็กๆ บนความรู้สึกทียิ่งใหญ่”

“ความสำเร็จเล็กๆ บนความรู้สึกทียิ่งใหญ่” โดย…ภญ.รัชนก   ( รพ.พนม จ.สุราษฏร์ธานี) 8 ปีก่อน ก่อนที่จะตัดสินใจย้ายมาทำงานในโรงพยาบาลที่ จน ไกล กันดาร อย่างโรงพยาบาลพนม ได้โทรศัพท์คุยกับรุ่นพี่ซึ่งประจำอยู่ที่นั่นมานาน เกือบสิบปี  ”พี่คะ ถ้าหนูย้ายไป หนูต้องรับผิดชอบงานอะไรเป็นหลักคะ”… “อ๋อ หลักๆก็คงเป็นงานคุ้มครองฯกับงานบริการครับ”  เอาละซี้ งานคุ้มครองอีกแล้วเหรอ ตอนนั้นข้อมูลด้านชุมชนที่พี่เค้ามอบให้คือ เรามีสถานีอนามัยในเขตรับผิดชอบ 8 แห่ง มีหมู่บ้านในความรับผิดชอบ  5 หมู่บ้าน โรงเรียนระดับประถมศึกษาทั้งอำเภอ 21 แห่ง ระดับมัธยมศึกษา 1 แห่ง สถาบันอาชีวะ1 แห่ง สถานพยาบาล 2 แห่ง ขย.2  1 แห่งและโรงงานน้ำ 1 แห่ง ดูจากข้อมูลเหมือนงานที่ต้องรับผิดชอบไม่หนักหนามากมาย แต่สักพัก สิ่งที่เราไม่เคยรู้ก็ปรากฏขึ้น เมื่อเริ่มสนิทสนมกับเจ้าหน้าที่ต่างๆมากขึ้น คุยไปคุยมาคนนั้นก็มีคลินิก คนนี้ก็เปิดสถานพยาบาล ถามต่อว่าเปิดที่ไหน ก็ได้รับคำตอบว่าในอำเภอเรานี่แหระ อ้าวววว…เท่าที่นับได้มีเกิน 10 [...]

Read Full Post »

จากเภสัชวิเชียร กลายเป็น DJ ชี

โดย…ภก.วิเชียร ชนะชัย ผมทำงานที่ รพ. ชุมชน ชื่อ รพ. เทพสถิต จ.ชัยภูมิ เป็นอำเภอที่มีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัด คือ ทุ่งดอกกระเจียว จากการทำงานที่ รพ. แห่งนี้ ก็เป็นระยะเวลา 2 ปี งานก็รับผิดชอบตามหน้าที่ ตามภาระงาน ตามบทบาทเภสัชนั่นแหล่ะ แต่งานที่ผมประทับใจ ณ ตอนนี้ ก็คือ ผมได้เป็น ดีเจคลื่นวิทยุชุมชน ที่มาของงานนี้ก็คือ งานคุ้มครองผู้บริโภค เป็นนโยบายหลักของจังหวัดและกระทรวง ซึ่งส่วนใหญ่ เขาก็จะให้เราออกไปตรวจร้านชำ เครื่องสำอางที่ผิดกฎหมาย สถานพยาบาลและก็ร้านยาในเขตที่เรารับผิดชอบ ซึ่งการออกตรวจก็เป็นการทำงานในวงแคบๆ ซึ่งผมมองว่า มันไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหาที่ครอบคลุม ผมจึงคิดหาวิธีที่คิดว่าจะเติมเต็มในการแก้ปัญหาเรื่องงานคุ้มครอง โดยให้ผู้บริโภคได้รับข่าวสารและรู้เท่าทันกับเครื่องอุปโภคบริโภคที่ผิดกฎหมาย และคิดว่าเป็นแนวทางป้องกันปัญหาเชิงรุกวิธีหนึ่ง ** วิธีนี้ใครอยากเรียนแบบก็เชิญนะครับ (อาจจะทำดีกว่าพี่ก็ได้)

Read Full Post »

ผิดไปแล้ว

โดย…ภญ.จันทร์จรีย์ ดอกบัว (รพ.ปทุมราชวงศา จ.อำนาจเจริญ) เรื่องราวในการออกตรวจร้านขายของชำ ในอำเภอปทุมคงคา จังหวัดอำนาจเจริญ นั้นมีอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเรื่องตลกๆ หรือเรื่องที่ต้องเสียน้ำตา จากข้อมูลผู้ป่วยมานอนโรงพยาบาล ด้วย Diagnosis ของแพทย์ว่า “UGIB with NSAIDS/steroid” “Steroid abuse” มีอยู่มากมาย ซึ่งเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ คุยกับยายคนนึงที่ใช้ยาชุด/ยาลูกกลอนเล่าให้ฟังว่า “ยายใช้มานานแล้ว ใช้แล้วดี หายเร็ว เวลาปวดก็กินอีก ไม่กิน ไม่ได้ จะไม่ได้ทำงานเพราะปวดมาก ซื้อครั้งนึงก็ประมาณ 1,000-2,000 บาท บางทีก็ไปคลินิกหมอ ได้ยาเป็นชุดๆมากิน อาการปวดหายเป็นปลิดทิ้งเลย” วันนี้มานอนรพ. ด้วยอาการบวมทั่วตัว มีเลือดออกในกระเพาะอาหาร เราในฐานะเภสัชกรได้ยินเช่นนั้น ถึงกับสงสารเวทนาในความไม่รู้ของเขา จึงถามถึงแหล่งที่มาที่ซื้อยามากิน พบว่า ร้านชำในหมู่บ้านนั่นเอง ที่เป็นผู้ก่อการร้าย ทำลายชีวิตของยายคนนี้ เภสัชกรอย่างเรา จึงเป็นผู้พิทักษ์สุขภาพของประชาชน ตรงดิ่งไปยังร้านชำร้านนั้น โอ้ ! แม่เจ้า ยาเยอะมากๆ พอกันกับร้ายขายยา ขย.1 เลย [...]

Read Full Post »

ไปรษณียบัตร

โดย…ภญ.กมลรัตน์ วงษา จากการออกตรวจแนะนำสถานที่ผลิตน้ำดื่ม เจ้าหน้าที่ให้คำแนะนำผู้ประกอบการ “เจ๊ ควรจะ……..” เจ้าหน้าที่ยังไม่ทันพูดอะไรต่อ เจ๊ก็พูดโต้ตอบเป็นฉากๆ พอ 2 วันถัดมา ก็มีไปรษณียบัตรมาถึง ผู้อำนวยการโรงพยาบาล  ผอ.รพ. ก็เดินมาถึงห้องยา “มีไปรษณียบัตร มาถึงเภสัชกร ก.” เภสัชกรได้อ่านไปรษณียบัตร มีข้อความว่า “เจ้าหน้าที่รังแกประชาชน พูดจาไม่เพราะ ให้ ผอ. รพ.  ช่วยอบรมด้วย” เภสัชกร : อ้าว เป็นงั้นไป ทั้งๆที่เราไม่ค่อยพูดอะไร แต่เจ๊แกพูดเป็นฉากๆ หัวหน้า……ถ้าดิฉันถูกยิงด้านหลัง ให้นึกถึงเจ๊คนนี้เลยนะ เพราะไม่เคยสร้างศัตรูที่ไหน หัวหน้า : ไม่ต้อง Serious หรอก เขารู้กันทั้งอำเภอว่าเจ๊คนนี้เป็นคนอย่างไร

Read Full Post »

ความฝัน….เพื่อผู้บริโภค

โดย…ภญ.วนิดา ฉายดิลก (เภสัชกรกลุ่มงานคุ้มครองผู้บริโภค สำนักงานสาธารณสุข จังหวัดเลย ) ด้วยความที่ตัวเราเองเป็นเภสัช สสจ. ซึ่งต้องดูแลงานทางด้านกฎหมายเป็นหลักซึ่งจะต้องทำหน้าที่ในการควบคุม กำกับ ดูแล เกี่ยวกับเรื่องของผลิตภัณฑ์สุขภาพไม่ว่าจะเป็น ยา อาหาร เครื่องสำอาง เครื่องมือแพทย์ ฯลฯ ต้องดูแลมาตรฐานผลิตภัณฑ์และผู้ประกอบการที่ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์สุขภาพเหล่านี้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะการทำงานของเราในฐานะเจ้าหน้าที่ของรัฐ เราไม่อยากใช้เฉพาะกระบวนการทางด้านกฎหมายเข้ามาจัดการกับผู้ประกอบการที่กระทำผิด เค้าอาจไม่รู้จริงๆ ว่าสิ่งที่เค้าทำมันผิด หรือรู้ว่าผิดแต่ก็ยังทำ เพราะไม่ได้ตระหนักว่าการกระทำเหล่านั้นทำให้ผู้บริโภคต้องเดือดร้อน เช่น การขายน้ำผลไม้ทางสถานีวิทยุ ว่าสามารถรักษาโรคได้ ทั้งเบาหวาน ความดัน โรคเก๊าท์ ฯลฯ ซึ่งในฐานะเจ้าหน้าที่ของรัฐ เราก็รู้กันดีว่าไม่ใช่เรื่องจริง แต่สิ่งที่เขาทำในฐานะคนค้าขาย ก็คือ ทำอย่างไรก็ได้ให้สินค้าของเขาขายได้ แต่ทำอย่างไรล่ะ ที่เราจะสร้างจิตสำนึกในการรับผิดชอบต่อสังคมให้กับเขาได้ ซึ่งก็เป็นโจทย์ที่ยาก เพราะเน้นเรื่องเฉพาะบุคคล และเป็นเรื่องธุรกิจ อยากให้เขาเหล่านั้นรู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันส่งผลกระทบที่ไม่ดีมากมาย อย่างตัวอย่างข้างต้น ถ้าคนซื้อน้ำผลไม้มารับประทานเพื่อหวังจะรักษาโรคของเขา แต่ทานแล้วอาการกลับแย่ลงกว่าเดิม จนอาจเป็นอันตรายจนถึงแก่ชีวิต แล้วใครจะรับผิดชอบตรงนี้ ดังนั้น สิ่งที่เราอยากจะให้เป็นความจริงให้ได้ คือ อยากให้คนในสังคมรักกัน เห็นอกเห็นใจกัน และอยากให้ประชาชน ผู้บริโภคได้มีความรู้ในการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์สุขภาพ [...]

Read Full Post »

บันทึกการเดินทางของยา จาก Lancer Spiral

โดย…ภก.ชินวัฒน์  จันทรยุทธ ผมขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผมเป็นคนใช้ปากกาสีน้ำเงินยี่ห้อ  Lancer Spiral เจ้านายจะชอบใช้ยี่ห้อผม เพราะว่าใช้ง่าย เขียนคล่อง หาซื้อง่าย เวลาเจ้านายผมเขาออกชุมชน เอ่อ! ลืมไป เจ้านายผมเป็นเภสัชกรโรงพยาบาลชุมชน ถ้าว่างจากการที่ยุ่ง ๆ ช่วงเช้า ตอนบ่ายเจ้านายผมยังจะช่วยออกชุมชน  อยากออกก็ออกไปสิ แต่น้องอย่างผมเดือดร้อนทุกที เพราะเจ้านายผมจะเรียกผมไปด้วยทุกครั้ง เวลาไปแต่ละครั้งเจ้านายจะใช้ผมจดอะไรบางอย่างบนหน้ากระดาษ ซึ่งมันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก เพราะเป็นหน้าที่ผมอยู่แล้ว  “แต่กูร้อนโว้ย”!!! มีครั้งหนึ่งเจ้านายผมไปบ้านตาม่วง อายุ 70 ปีกว่า ๆ อยู่กับเมียแก ลูก ๆ แกโตเป็นหนุ่มเป็นสาวไปทำงานต่างจังหวัด นาน ๆ จะมาหาสักที ตาม่วงแกมีโรคประจำตัวคือโรคความดันสูง โรคเกาต์ ยาโรคความดันโลหิตสูงมี HCTZ, Enalapril ส่วนยาเกาต์ได้แก่  Allopurinol, Colchicine , Iboprofan แต่ที่ทำให้เจ้านายผมแปลกใจคือ ขวดยาสีขาวทึบ มีฉลากเป็นภาษาจีน “ตาม่วงนี่ยาอะไรครับ” เจ้านายผมถาม “ยาแก้ปวด แก้ปวด กินแล้วหายปวด [...]

Read Full Post »